Bij gezond functionerende spieren is er balans tussen de aanspanning en ontspanning van de spieren. Hierdoor is er een constante aanvoer van vers bloed en voedingsstoffen voor het betreffende weefsels (gedurende de aanspanningsfase) en afvoer van de afvalstoffen ( gedurende de ontspanningsfase). De banden, pezen en gewrichten worden op dat moment ook zo veel mogelijk gelijkmatig belast. Maar op het moment dat een spier te lang aangespannen blijft ontstaat er een disbalans, de spier kan zijn afvalstoffen niet meer kwijt en er is sprake van verzuring. Op dat moment zal het paard een aantal bewegingen in zijn lichaam gaan ontzien en vermijden ( let op dit kan in de beginfase minimaal zijn…) en juist andere spieren in zijn lichaam meer gaan gebruiken met de kans op overbelasting en daaruit voortkomende blessures. Er ontstaat het zogenaamde “sneeuwbaleffect”. Ikzelf vergelijk het altijd met het verkeer: “Op het moment dat ergens een ongeluk gebeurt (trauma bij uw paard) ontstaat er op die plek file ( ophoping van afvalstoffen en verzuring), daardoor gaan mensen omrijden en ontstaan er op nieuwe plekken weer files ( overbelasting van spieren en verzuring)….”